Komentarze do: Odc. 14 – Życiowo-dziecinny

Autor: prostyczlowiek

prostyczlowiek — Fri, 24 Apr 2009 22:03:07 +0000

To mi przypomina trochę taki świat jak z „Przystanku Alaska” tam to jest fajnie, pozdro prostyczlowiek

Autor: iWojtek

iWojtek — Fri, 19 Dec 2008 19:51:05 +0000

Doskonały odcinek!

Słuchałem go z przyjemnością!
Oby było takich więcej. Takich z przesłaniem!

Pozdrawiam ;)

Autor: koras

koras — Wed, 17 Dec 2008 21:46:45 +0000

Nie dokładnie od ciebie, choć zasugerowałeś mnie :P
Wtyczka dostępna tutaj: http://www.suhar.pl/dodaj-troche-zimowego-nastroju-do-swojego-bloga/

Autor: blaha

blaha — Wed, 17 Dec 2008 21:37:14 +0000

o, widzę że śnieg mi podkradłeś ;p

Autor: Robert

Robert — Mon, 15 Dec 2008 23:59:13 +0000

Zgadzam się Koras – słówko „dziecinnie” może źle się kojarzyć.
Cieszmy się życiem; doceniajmy każdy nowy poranek; przestańmy zrzędzić; róbmy coś – cokolwiek, ale róbmy zamiast oglądać TV, czy w gry grać; cieszmy się innych radościami; spotykajmy się ze znajomymi, rodziną; róbmy częste wycieczki rowerowe lub piesze; uczmy się i poznawajmy świat; rozwijajmy swoje pasje; śmiejmy się i nie tłuńmy w sobie radości oraz uczuć; dzielmy się czym możemy; … wymieniać można bez liku …
Dążenie do bycia poważnym dorosłym, to raczej oznaka głupoty i czasem prymitywnego szpanerstwa.
Dobrusia – tak trzymaj!!!

Autor: Dobrusia

Dobrusia — Sun, 14 Dec 2008 18:31:37 +0000

Witaj, Graba, chyba mnie jeszcze pamiętasz? Temat niezwykle ważny. I wiecie co? Niesamowicie mnie to dziwi, że ludzie w mojej klasie z uporem wzbraniają się przed nazywaniem ich dziećmi. Że są czasem tak ograniczeni, z własnej woli. A ja wtedy co? Na przekór prawie wszystkim upieram się z kolei przy tym, że dzieckiem jestem, i będę, zawsze. I z dziecka wyrosnąć za żadne skarby nie chcę.

Autor: Wasil

Wasil — Sun, 14 Dec 2008 17:37:12 +0000

To ważny temat i generalnie się zgadzam, hoho

Autor: koras

koras — Sun, 14 Dec 2008 13:45:57 +0000

„Dziecinnie” ma jakieś takie negatywne zabarwienie. Można by to określić raczej dziecięcą radością. Tak, wiem, ujowy odcinek w tym tygodniu ;)

Autor: Robert

Robert — Sun, 14 Dec 2008 00:32:55 +0000

cóż mogę rzec – zgadzam się z papą… widać to wyraźnie w Anglii, gdzie często dorośli zachowują się dziecinnie, ale jest to normalne tutaj… w PL niestety nie …

Autor: Papa

Papa — Fri, 12 Dec 2008 11:15:18 +0000

Mądrze prawisz Krzysztofie, tylko problem jest w tym że budzimy się pewnego ranka i uświadamiamy sobie, że nasza dziecięca beztroska odeszła gdzieś w siną dal i zupełnie nam do niej nie po drodze. I w sumie tylko od nas zależy czy w tym momencie o nią powalczymy i postaramy się, żeby ta część nas wróciła, by czasami objawić się w postaci całkiem dziecięcego – niekoniecznie odpowiedzialnego zachowania czy podejścia do życia, z którego zostaje czerpać radość (póki można).

Pozdrawiam i życzę jak najczęstszego wyrywania się z ustalonych ram w przyszłości :)